Στον άγνωστο ευεργέτη….

photo1Στη διάρκεια της ιστορίας της ανθρωπότητας, πολλοί ήταν εκείνοι που εμπνεύστηκαν, προσπάθησαν και πρόσφεραν ιδέες και εφευρέσεις που βοήθησαν στη βελτίωση της υγείας, στην επίτευξη της μακροζωίας και στη τεχνολογική εξέλιξη. Φιλόσοφοι άνοιξαν δρόμους στη σκεψη, ποιητές μας ταξίδεψαν στους ωκεανούς των συναισθημάτων και όλους αυτούς τους τιμάμε για ό,τι μας έχουν προσφέρει. Υπάρχουν όμως και όλοι αυτοί που έχουν παραμείνει ανώνυμοι , απολαμβάνουμε αυτά που μας προσέφεραν, αλλά δεν τους μνημονεύουμε και δεν τους τιμάμε.

Ένας από αυτούς είναι εκείνος –ο πρώτος άνθρωπος- που χιλιάδες χρόνια πριν, με την φυλή του κυνηγούσε σε κάποια στέπα ή σε δάσος. Εκείνος ο άνθρωπος που, ενώ η φυλή του είχε παγιδέψει μια ομάδα αλόγων, κοντοστάθηκε. Κοίταξε αυτό το πλάσμα και δεν είδε μόνο το κρέας που θα εξασφάλιζε για τροφή. Είδε μέσα σ’ αυτό το πλάσμα κάτι που τον σταμάτησε από το να το σκοτώσει. Ήταν τα μάτια του, η ομορφιά και η χάρη του; Ήταν η δύναμή του; Δεν θα μάθουμε ποτέ τι σταμάτησε το κοντάρι εκείνου του ανθρώπου, ούτε το πώς εκείνη τη στιγμή άνθρωπος και άλογο συμφώνησαν να εξερευνήσουν μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Όμως εκείνος ο άγνωστος άνθρωπος, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, χάρισε στην ανθρωπότητα έναν σπουδαίο σύμμαχο, έναν φίλο, ένα μεταφορικό μέσο, έναν πιστό εργάτη. Πάνω στην πλάτη του αλόγου χτίστηκε η εξέλιξη του ανθρώπου μέσα στους αιώνες και κάποιοι περισσότερο από άλλους δέθηκαν με αυτό το πλάσμα τόσο πολύ, σε σημείο να δίνουν την εντύπωση πως είναι ένα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε ο μύθος των Κενταύρων. Κι όταν ο βασιλιάς των θεών ο Δίας αποφάσισε να προσφέρει στους ανθρώπους βοήθεια για τον πόνο και ανακούφιση από την αρρώστια, έδωσε τον γιό του τον Ασκληπιό να τον μεγαλώσει ένας Κένταυρος (ο Χείρων) και έμαθε έτσι ο Ασκληπιός ιατρική και την πρόσφερε στους ανθρώπους και έγινε ο θεός της.

photo2

Περνούσαν οι αιώνες, η ιατρική προχωρούσε, ο κόσμος άλλαζε κι όλοι θυμόντουσαν το παραμύθι του κενταύρου, χωρίς όμως να αναρωτιούνται τα γιατί της ιστορίας αυτής. Γιατί ο Δίας έδωσε τον Ασκληπιό στον αλογοάνθρωπο κένταυρο να του μάθει ιατρική; Τι σχέση μπορεί να έχει ένα ζώο που χρησιμοποιείται σαν υποζύγιο και μεταφορικό μέσο με τη θεραπεία; Η σιωπή των αιώνων καλύπτει την πληροφορία (όπως συμβαίνει πάντα, αν δεν βρεθεί ο ραψωδός να την διαιωνίσει). Το πέπλο της υπεροψίας που κάλυπτε ολοένα και περισσότερο τον άνθρωπο, θάμπωνε την όρασή του και η θεραπεία πέρασε στην τεχνολογία και ωφελήθηκε πολύ από την εξέλιξή της. Κι έτσι, η τεχνολογία παραγκώνισε το άλογο σιγά σιγά από τη ζωή του ανθρώπου. Ήρθε πια η εποχή των μηχανών και βέβαια κανένας δεν θα σκεφτόταν να τιμήσει εκείνον που πρώτος συνεννοήθηκε με το άλογο ή να αναρωτηθεί για την αλληγορική σημασία της ιστορίας του Κενταύρου.

Μέσα σε αυτή την εποχή της μέθης από τα πολλά επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα, άρχισε η συνειδητοποίηση των ορίων. Των ορίων που περιορίζουν τη τεχνολογία από το να γίνει θεά. Και κάποιοι άρχισαν να αναρωτιούνται πώς αυτή η εκπληκτική εξέλιξη στα φάρμακα και μηχανήματα δεν μπορεί να μαλακώσει, ανακουφίσει, να θεραπεύσει τον πόνο και την δυστυχία του ανθρώπου; Πώς η αρρώστια είναι πάντα σχεδόν ένα βήμα μπροστά από τα επιτεύγματα; Έξω από την πορεία των ερευνών; Από τα όρια της τεχνολογίας; Και επέστρεψαν στους ποιητές, στους φιλοσόφους, στον Ιπποκράτη και τον Ασκληπιό και ξαναβρήκαν τον Κένταυρο. Και ξανακοιτάξανε το άλογο και, όπως τότε, πριν χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος είδε στο άλογο και πέρα από το κρέας του, κάτι πέρα από το υποζύγιο. Πάλι δεν ξέρουμε ποιον να τιμήσουμε. Ποιος ήταν αυτός που ένιωσε μέσα από τη ματιά του αλόγου το ξεγύμνωμα της ψυχής του και κατάλαβε ότι αυτό ήταν σημαντικό;

Και η πληροφορία απλώθηκε… Επιστήμονες που μέσα από τις μακρόχρονες σπουδές τους γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν τα εργαλεία της σύγχρονης ιατρικής αφουγκράστηκαν, δοκίμασαν, διαπίστωσαν ότι αυτό το πλάσμα, πέρα απο κρέας και υποζύγιο, είχε δυνατότητες θεραπείας και τόλμησαν να μιλήσουν για αυτό.

Τώρα το άλογο είναι σημαντικός συντελεστής στη θεραπεία του ανθρώπου. Πέρα από το μετατραυματικό σύνδρομο (το οποίο απαντάται σε βετεράνους πολέμου, αλλά και σε όλους τους άλλους ανθρώπους που έχουν υποστεί σοκ ή τραύμα σωματικό και κυρίως ψυχικό) για το οποίο εφαρμόστηκε με επιτυχία, η θεραπεία με το άλογο εφαρμόζεται με επιτυχία στις φοβίες, στην κατάθλιψη, στις δυσκολίες επικοινωνίας, στους εθισμούς, στις ψυχοσωματικές αρρώστειες κλπ.

Οι ψυχίατροι και ψυχολόγοι-ψυχοθεραπευτές επανεκπαιδεύονται για να μπορέσουν να κατανοήσουν την θεραπευτική επίδραση των αλόγων και να μάθουν τους τρόπους συνεργασίας μαζί τους. Σήμερα υπάρχουν 4.500 εκπαιδευμένοι – πιστοποιημένοι θεραπευτές στον κόσμο και πάνω από 600 θεραπευτικά κέντρα σε πενήντα χώρες που εφαρμόζουν την συγκεκριμένη μέθοδο EAGALA (Equine Assisted Growth And Learning Association).

Στην Ελλάδα λειτουργεί η Ιππόλυση, το μοναδικό κέντρο EAGALA στη χώρα μας, με 3 πιστοποιημένους θεραπευτές (εκ των οποίων ο ένας σε Advanced level και αναγνωρισμένος Ιnternational Μentor της μεθόδου), καθώς και εκπαιδευμένους τετράποδους θεραπευτές.

Το άλογο καλπάζει μέσα στην ιστορία, ως συνοδός – σύμμαχος του ανθρώπου και τώρα πια και ως θεραπευτής και οδηγός της προσωπικής εξέλιξης του. Μπορεί τον άνθρωπο που πρωτοξεκίνησε το ταξίδι της μαγικής αυτής σχέσης να μην τον τιμήσαμε ως τώρα ή ίσως να τον τιμάμε κάθε στιγμή που η αλήθεια της ψυχής του ανθρώπου καθρεφτίζεται μέσα στα μάτια του αλόγου.

Δρ. Νίκη Μαρκογιάννη (ιδρύτρια Ιππόλυσης)

Ιππόλυση: Λεωφ. Πλαταιών 95 Μαραθώνας Κιν : 6945911405  www.hippolysis.gr

 

Be the first to comment on "Στον άγνωστο ευεργέτη…."

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο